[Moving Up Slowly]


Hell-On by Neko Case, 2018


Sylvia Robinson, Eliane Radigue, Delia Derbyshire gibi müzik tarihinde hikâyeleri anlatılmayan öncü kadın prodüktörlerin sayılarının hiç de az olmadığını gören ve misyonunu bu isimleri görünür ve bilinir hale getirmek olarak belirleyen kolektif WomanProducer, 2016’nın Ekim ayında Brooklyn’de bir panel düzenlemişti. Panelin konuşmacıları arasında Cibo Matto’dan Miho Hatori ve Zola Jesus’ın yanında Neko Case de bulunuyordu ve geçtiğimiz ay yayınlanan yeni albümünün temelleri de muhtemelen o gün atıldı. Bugüne kadar her albümünde ortak prodüktörlerden biri olmasına rağmen ilk kez bu albümünde bu titr isminin yanında yerini aldı, hem de yeni bir sıralamayla: Prodüktör, şarkı yazarı, müzisyen. 20 yılı aşan solo kariyerinde ilk kez beş yıl boyunca sessiz kalan Case’in, bu süre içinde birer parçası olarak içinde yer aldığı projelerin etkisini hissettiren “Hell-On”, bol katılımcıya yer veren bir yapıda. Mark Lanegan ve Eric Bachmann’ın misafir vokalleri, uzun süredir birlikte çalıştığı New Pornographers’ın çoklu vokalinin albümün içine nasıl sızdığının göstergesi. Bu etkinin bir diğer kaynağı da 2016’da k.d. Lang ve Laura Veirs ile birlikte yayınladığı, bir başyapıt olmasa da gönüllerimizde yer etmiş “case/lang/veirs” uzunçaları. Diğer tarafta ise her şey yerli yerinde. Müzisyenin ilk günden beri etrafında gezindiği, insanın doğa karşısındaki konumu ve kendi doğasının kırılganlığı gibi beşerî meseleler ve yaşam öyküsüyle harmanlanmış içgörülerinin karşılıklı yansımalarıyla ortaya çıkardığı kimi zaman hassas, kimi zaman provokatif ama samimiyetinden şüphe duyulmayacak hikâyeler. Bunun en çok hissedildiği şarkıların başında da “Curse of the I-5 Corridor” geliyor. Kendini yargılar gibi görünse de, başkalarının belirlediği şartlarda yapılan kişisel hatalarla kavgayı bırakıp, iç barışa yöneldiği şarkının tonları, albümün genel havasına dair de bir ipucu. Country-noir, Case’in müziğini tanımlamak için en sık (ve yerinde) kullanılan tabir ve solo albümlerinin tamamının atmosferini açıklamanın en kolay yolu. Albümün tamamına sirayet eden diğer bir tema ise, matriarkal veya en azından eşitlikçi toplumsal yapıya duyulan özlem. Case’in albüm tanıtımları için verdiği her röportajda bahsini açıp işaret ettiği, tarihçi Adrienne Mayor’ın “The Amazons: Lives and Legends of Warrior Women Across the Ancient World” kitabında, yapılan DNA testleriyle ortaya koyulan, Ukrayna, Türkiye, Çin, Moğolistan ve hatta Afrika’yı kapsayan geniş coğrafyada, savaşlarda hayatını kaybeden atlı savaşçıların yüzde otuzunun kadın olduğu bilgisinin açtığı kapı. Kitaplarda yazılmayanları “Halls of Sarah” ve “Winnie” vesilesiyle tarihe not düşüyor. Neko Case’in müziğini kolaymış gibi gösteren sadelik, folk’un zamansız anlatımı üzerinden vücut buluyor, bu albümü diğerlerinden daha iyi olmasa da farklı kılan ise mekansızlık. Bir seyyahın değil, bir evsizin mekansızlığı.