‘’60’’ların ortasından itibaren İngiltere’’den yükselen progressive folk hareketinin gizli kalmış isimlerinden Michael Chapman’’ın 2000’’lerin başından beri Amerika üzerinden şekillenen ikinci kariyeri, 2011 sonrası yakaladığı ivmeyle nihayet doruğa ulaşmış görünüyor. O yıla, 1970’’te Mick Ronson ve Rick Kemp ile beraber kaydettiği folk-blues başyapıtı ““Fully Qualified Survivor””ın yeniden basımını ve Thurston Moore’’un ısrarı ve katılımıyla kotardığı noise ve drone etkili emprovize ““The Resurrection and Revenge of the Clayton Peacock”” kaydını sığdıran Chapman, iki farklı dönemini, geçmişiyle bugününü çarpıştırmıştı. Yaşamında 76, müzik hayatında ise 50 yılı geride bırakan usta gitaristin 2017 hediyesi ““50″”nin prodüktör koltuğu Steve Gunn’’a emanet. Müzisyenin ““En Amerikalı albümüm”” şeklinde tanımladığı eseri, kendi akustik gitarının sesine çeşit çeşit gitarın karıştığı, zaman zaman banjo gibi ‘yerel’ enstrümanların yer bulduğu karanlık bir akışa sahip. İlk dönemlerinden beri albümlerinin üzerinde kendi ismi yazsa da grup müziği icra eden Chapman’ın yine aynı yolu izlediği, bunun için de bir kez daha doğru isimleri bir araya topladığı ve bir kez daha folk kalıplarına sığmayan bir sonuca ulaştığı ““50″”, bir albümü “olgun” olarak tanımlamak mümkünse, bunu sonuna kadar hak ediyor.
50 by Michael Chapman, 2017
